ACHTTIENDE NIEUWSBRIEF

Jinja, 28 juni 2011

Lieve mensen,

Uganda is zeker niet altijd op een positieve manier in het nieuws geweest, de laatste maanden, maar op het ogenblik is het redelijk rustig. De onrust over de stijgende prijzen blijft en voor veel mensen wordt het leven echt onbetaalbaar. Posho – het dagelijkse voedsel, bestaande uit dikke maispap – kost tegenwoordig 2500 UGS per kilo, terwijl dat begin dit jaar nog 1000 UGS was. Terwijl het dagloon (als je al werk hebt!) rond de 5000 UGS ligt.

Een schrale troost is dat we een goed en lang regenseizoen hebben gehad, zodat over een paar weken mensen hun eigen mais ed. kunnen oogsten. Maar dan moet je wel land hebben, iets wat voor de mensen in de slums van Soweto onbereikbaar is. We gaan binnenkort een project starten om mensen kleine gewassen te laten groeien in grote zakken. Op verschiilende plaatsen zijn daar goede ervaringen mee opgedaan. Maar dat is toekomst.

Het verleden – de oorlog.

In onze vorige nieuwsbrief hebben we melding gemaakt van ‘onze eigen kleine oorlog met de buren op de heuvel.’ We hadden toen volstrekt geen besef dat die zou uitgroeien tot een heuse oorlog, die veel pijn, angst en verdriet heeft gebracht.

De dag na de verzending van de nieuwsbrief kregen we via een advocaat(!) een brief dat ‘onze aanwezigheid in het Bisdom Jinja niet langer gewenst was en dat we 30 dagen de tijd kregen om het Bisdom te verlaten’. Als reden werd opgegeven dat het contract met Paul nooit verlengd was en dat de relatie met de buren onhoudbaar was geworden. Slapeloze nachten. Uitzoeken van de achtergronden en proberen er achter te komen wat er aan de hand was. Geen duidelijke antwoorden en alleen maar chaos. Was het de nieuwe bisschop? De klachten tegen Mugaga? Zat iemand op ons huis te azen? Was de ‘issue’ weer opgedoken (de verdoezeling van het feit dat we als vrienden samen wonen)? Wie zat er achter?

Al snel bleek dat de bisschop er zijdelings bij betrokken was en verkeerd geinformeerd. Zijn standpunt was duidelijk: als er geen klachten zijn over het contract van Paul, wordt het contract gehandhaafd en dat standpunt hield hij ook de vertegenwoordigster van Mensen met een Missie (de uitzendende organisatie van Paul) die op bezoek kwam, voor, maar actie bleef uit.

We besloten te verhuizen en het Bisdom te verlaten omdat de intimidatie te sterk werd. Paul werd de toegang tot ADSN ontzegd. We staakten alle activiteiten en probeerden onze energie te richten op het nieuwe huis en de aanleg van een nieuwe tuin. Meerdere malen overwogen om naar Nederland terug te keren, met name omdat niet duidelijk werd wat de echte reden was. Paul werd er letterlijk doodziek van en verloor 8 kilo.

Na enkele weken bleek het om een persoonlijke (wraak?) actie te gaan en bezochten pleitbezorgers de bisschop op om naar opheldering te vragen. Opnieuw bleek dat hij (en zijn nieuwe staf) een volkomen verkeerd beeld hadden van onze aanwezigheid. Excuses volgden en de garantie dat we ons werk konden voortzetten. Maar daden bleven uit. Onze werkvergunning was verlopen en een nieuwe bleef uit. Opnieuw een actie ons te dwarsbomen? Een laatste gesprek met de bisschop nam die angst weg: Paul zou een nieuw contract krijgen onder een ander ‘departement’.

Dat contract kwam precies 2 maanden na de eerste brief. In de aanloop wordt melding gemaakt dat er ‘misverstanden waren geweest tussen Paul en sommige leden van de staf van het Bisdom, maar dat de bisschop, na onderzoek van de zaak, had besloten dat Paul zijn diensten aan het bisdom kan voortzetten onder het Caritas departement van het Bisdom.’

‘Deze nieuwe overeenkomst vernietigt de eerdere brief van de advocaat en geeft Paul toestemming zijn werk overeenkomstig het contract voort te zetten’

Eind goed, al goed?

Een nieuw contract.

Het nieuwe contract houdt in dat Paul zijn werk op twee fronten zal voortzetten: zijn werk met straat jongeren én het werk van KisoBOKa. Het eerste houdt in dat hij zich zal inzetten voor de start van het Rehabilitatie Centrum in Mpumudde, de begeleiding van het 24-uurs experiment en de begeleiding van straat jongens in het schoolfonds. Dat hij doorgaat met het organiseren van sport- en kunstactiviteiten en gaat werken aan de voorbereiding van de bio-organische tuin en bijbehorende boerderij.

Het tweede dat hij zich meer gaat richten op Soweto en Kimasa en daar gaat assisteren o.a. in het opzetten van het loonfonds, incoming generating projects, de Mobile Kliniek en werkeloze jongeren gaat opsporen en kijken wat er voor hen gedaan kan worden.

Het contract houdt dus een erkenning in van het werk van KisoBOKa en daar zijn we natuurlijk heel blij mee. Het ligt in de bedoeling dat het oude departement, waar Paul onder werkte, in de toekomst verdwijnt en dat verschillende diensten van het bisdom geherstructureerd worden.

Met het nieuwe contract, het nieuwe huis (en een nieuwe auto) hebben we een nieuwe stap gezet in ons leven hier en sluiten we een ontstuimige periode af.

Community Based Organisation.

Zoals al aangekondigd in de vorige brief, wilden we een CBO (een soort Stichting) oprichten en dat is nu ook daadwerkelijk gebeurd.

Op 23 juli 2011 is de Communtie Based Organisation KisoBOKa opgericht, die het mogelijk maakt als erkende rechtspersoon te fungeren. Die wens bestond al langer en was met name nodig om onze toekomstplannen (o.a. het Rehabilitatiecentrum)te realiseren. Maar bovendien kan de rechtspersoon wat onafhankelijker van het Bisdom operen en de doelgroepen meer bij het beleid betrekken. Die doelgroepen zijn in het bestuur vertegenwoordigd.

Namens Kimasa heeft Mr. Paul Okello in het bestuur plaats genomen, namens Soweto Mrs. Aisha Kasobya, namens de Instellingen Mr. Thomas Mawanda en namens Mpumudde Mrs. Josephine Namusoke.

De bestuursleden zijn gekozen vanwege hun actieve inzet in de betrokken wijken of instellingen, vanwege hun betrouwbaarheid (gebleken uit onze samenwerking de laatste jaren) en vanwege hun betrokkenheid bij KisoBOKa. Willem is voorzitter van het bestuur en Paul – die aanvankelijk niet in het bestuur was opgenomen – werd uitdrukkelijk door de overige bestuursleden wel benoemd “want KisoBOKa dat zijn Paul en Willem”, die kun je niet scheiden!

De officiele standplaats van de CBO is Mpumedde, waar ook een bescheiden kantoor wordt opgericht. Onze huidige woonplaats (Bukaya) valt buiten het district Jinja en dat zou het werken in de sloppenwijken in Jinja moeilijker maken.

Met het passeren van de statuten is de CBO een feit en nog deze week wordt de CBO door het Districtsbestuur erkend en ingeschreven.

Nieuwbouw St. Matia Mulumba officieel geopend.

Later dan verwacht zijn Tweede Pinksterdag de drie nieuwe lokalen van St. Matia Mulumba officieel geopend. De bouw heeft langer geduurd met name doordat de tweede fase volledig door de leerlingen zelf is voltooid. Het verlies van tijd heeft een winst aan betrokkenheid opgeleverd en dat was bij de opening duidelijk en voelbaar.

Na een eucharistieviering werd het gebouw door de plaatsvervanger van de Bisschop van Jinja ingezegend en daarna waren er veel speeches. Van diverse organisaties en commissies die allen hun dank uit spraken aan KisoBOKa en aan de belangrijkste sponsors van dit gebouw WOCOM en CORDAID.

Willem sprak namens KisoBOKa vooral zijn waardering uit voor de inzet van de studenten en docenten en de medewerking die van alle kanten was geboden het project succesvol te maken. “Maar een gebouw is slechts een verzameling stenen en als zodanig alleen maar een schuilplaats. Het gaat om de spirit die in het gebouw tot leven komt” aldus de voozitter van KisBOKa en daarmee verwijzend naar Pinksteren riep hij de aanwezigen op aan die geest te werken en hem te versterken.

Hij sprak de hoop uit dat er fondsen gevonden kunnen worden de oude gebouwen van de school te restaureren en dat KisoBOKa de kans zou krijgen hier aan een bijdrage te leveren.

We keken met spanning uit naar de bijdrage van de vertegenwoordiger van het Bisdom. Maar father Joseph Weiswa was – uitdrukkelijk namens de bisschop – klaar en duidelijk: “We hebben fouten gemaakt maar hopen dat jullie je werk voor en in het bisdom zullen voortzetten en dat jullie support voor de zwakkeren in deze samenleving blijft. Jullie maken dromen werkelijk en we blijven op jullie rekenen”.

Dankzij de bijdrage van KisoBOKa was er voor alle studenten en genodigden (meer dan 200 aanwezigen) een goed verzorgde lunch en later die middag entertainment, verzorgd door de leerlingen.

- Zie foto’s op de website

Vrijwilligers

De acht vrijwilligers die hier ruim 3 maanden waren, zijn enkele weken geleden vertrokken. Vol nieuwe ervaringen en zij hebben, ieder op hun eigen manier een bijdrage geleverd aan de diverse projecten. Door onze eigen toestanden, hebben we hen waarschijnlijk niet de begeleiding kunnen bieden die nodig was, maar voor ons is ook duidelijk dat een zo grote groep tegelijk niet wenselijk is. Met hen, en vele Nederlandse aanwezigen in Jinja, hadden we een uitsterst geslaagde Hollandse liedjesmiddag in Flavours.

Binnen enkele weken komen er weer 2 nieuwe vrijwilligers uit de buurt van Boxmeer, die zich gaan inzetten in Mpumudde en het Babies Home. Ook komt een groep van 10 oudere bezoekers, die een zgn ‘ontwikkelingsreis’ maken, een combinatie van vakantie en bezoeken van sociale projecten. Het is een experiment dat bij slagen, een vervolg zal krijgen in de komende jaren.

Over een maand komt de familie Kleynen uit Vortum-Mullem weer voor enkele weken en tussendoor krijgen we nog bezoek van 5 vrijwilligers, die eerder op St. Mugaga werkzaam waren.

Uitwisseling

Uitwisseling is altijd een van de doelstellingen van KisoBOKa geweest en voor het eerst is een van onze vrienden op bezoek geweest in Nederland. Father Paul was 5 weken te gast in Nederland, waar hij verbleef bij de familie de Kleynen, maar ook 2 weken in het Don Bosco huis in Amsterdam. Hij bezocht toeristische plekken, maar ook fondsen en andere instellingen. Hij keerde erg enthousiast terug. We hopen in de toekomst dit soort bezoeken voor meer vrienden mogelijk te maken.

Projecten

Ondanks dat er een beetje de klad in kwam lopen de meeste projecten goed. Het KisoBOKa Art Centre was succesvol aanwezig op het Labafestival in Kampala. Het schoolfonds loopt prima en telt nu 8 deelnemers. De er aan verwante opzet om jongeren na hun opleiding te ondersteunen met een lening of buseniss plan lijkt ook te slagen en we willen deze vorm van ondersteuning in de toekomst uitbreiden.

De Mobile Kliniek heeft nog steeds (te) veel belangstelling en we hopen met de assistentie van Paul daar wat meer structuur in aan te brengen. Naast het uitdelen van medicijnen, meer aandacht voor nazorg en voorlichting.

We zijn er in geslaagd fondsen te vinden voor de herinrichting van de keuken van het Babies Home in Iganga en hopen op korte termijn te kunnen starten met de renovatie van het Jinja Home for the elderly and needy persons.

Niet alle projecten zijn even succesvol: het project met de Afro Jazz Band, hebben we moeten stopzetten, omdat de jongens de repitities niet konden verenigen met hun studies.

De Mobile Computerschool heeft zijn activiteiten op ADSN gestaakt en de lessen op St. Matia Mulumba en Kimasa uitgebreid. We onderzoeken of we elders een nieuwe klas kunnen opzetten. Op dit ogenblik telt de school 75 leerlingen.

Paul over de proef-opvang en andere zaken.

Inmiddels is vorige week Adam bij John en Najib komen wonen. Ik ga 2 x per week naar Mpumudde en ben nu een structuur en regels op papier aan het zetten voor de opvang.

Op maandag werk ik samen met Ibrahim van het ADSN (andere banden met ADSN zijn verbroken na toch wel 3 moeilijke jaren en ben er niet rouwig om). We hebben gesprekken met hen over hoe het gaat en zetten lijnen uit voor hun proces om te kunnen uitgroeien tot waardige burgers van dit land.

Najib en Adam had ik gevraag hun levensverhaal op papier te zetten en afgelopen maandag hadden ze dat gedaan. Indrukwekkende verhalen van leven op de straat in bendes, op de vlucht voor politie, smokkelen van lokale drank naar Kenia, met z’n vijven een man in elkaar slaan, die overspel heeft gepleegd met een andere vrouw, voor nog geen 3 Euro per persoon en nog vele andere “bad behaiviors” zoals ze zelf schrijven.

De jongens doen het goed en stralen. John heeft nog last van zijn duivels en as donderdag komt er een pastor (Born again) om de duivels weg te jagen.

De jongens koken zelf, werken op het land, zorgen voor het vee en houden de compound bij.

Vorige week begonnen om de zuster te assisteren bij de mobiele kliniek. Helpen medicijnen uitdelen. Maar wil me meer toeleggen om de lokale healthworkers bij de kliniek te betrekken en nazorg en voorlichting te geven. De mensen hebben malaria, diaree, griep en hoge bloeddruk.

Met Paul Okello en Simon (leraar van de lagere school) heb ik deze week een meeting om een voetbal toernooi te organiseren in en rond Kimasa. Paul en Simon zijn 2 trouwe voetbal fans, zo van die types die geen wedstrijd van Fc Sambeek zullen missen tenzij het varken moet bevallen.

In Soweto gaan we vrouwen en jonge meiden mobiliseren om te zien hoe we hen kunnen ondersteunen. Allemaal wat pioniers werk en na 2 maanden rust (nou ja rust!) heb ik er weer veel zin in om met de mensen hier te werken.

Inmiddels zijn er weer 2 a 3 kilo aan gekomen en smaak het eten me weer. Gekke gewaarwording dat angst je niet toestaat om te eten.

Publicaties.

Tussen de bedrijven door vond Willem tijd om enige publicaties te schrijven voor de Nederlandse missionaire beweging. Hij schreef 2 colums voor de Missionaire Agenda (een werkboek voor mensen in parochies): Kisoboka en Enkabi en er staan er nog 2 op de rol.

Hij schreef een artikel voor ID (een informatiebulletin voor Nederlandse missionaire werkers) over de situatie van homo’s in Uganda (NO HOMO IN UGANDA – kijk vooral naar het filmpje!)

De artikelen zijn te bestellen en/of te downloaden via de website van de KNR (Konferentie Nederlandse Religieuzen): www.knr.nl/solidariteit

Verjaardag.

Over 2 dagen trekken we er een dagje tussen uit om in een in de buurt gelegen resort aan de Nile, Willem zijn 65^ste verjaardag te vieren. Gewoon even relaxen en genieten van de mooie natuur daar en even tijd voor elkaar en om na te denken over de toekomst.

We gaan er nog steeds van uit dat we de komende jaren in Uganda blijven, met name om het Rehabilitatie Centrum op te starten, maar ook om de CBO uit te laten groeien tot een sterke, zelfstandige organisatie, die na ons vertrek de projecten kan voortzetten.

Wil je Willem een kadootje geven voor zijn verjaardag: een bijdrage op rekening 1494.60.201 van Stichting KisoBOKa Boxmeer o.v.v. W65 is van harte welkom en reken er maar op dat we er ook een glaasje op en van drinken!

Verlof.

En dan stappen we over 2 maanden al weer in het vliegtuig naar Nederland. Op zondag de 28^ste komen we om 16.30 in Brussel aan (dit keer met Turkish Airlines) en we blijven tot 5 oktober. Iets langer dan andere jaren, maar we willen tussendoor naar mijn broer in Frankrijk en wellicht ook nog een weekje op ‘vakantie’ naar Griekenland of zo. Want meestal zitten de weken zo vol met afspraken (Paul gaat de 31^ste augustus onder de scan) dat ‘bijkomen’ er bij inschiet. En daar hebben we nu toch wel erg behoefte aan.

We hopen velen van jullie te zien en als dat niet tussendoor lukt: 1 oktober is er weer een KisoBOKa-avond in Het Vertrek en daar hopen we jullie in ieder geval te zien.

Sorry, dat we de afgelopen maanden de website wat verwaarloosd hebben maar daar gaan we nu weer actief mee aan de slag. Van veel berichten in deze brief, vind je daar actuele foto’s en die zeggen soms meer dan hele verhalen.

Een lieve groet,

Paul en Willem

Post naar (NIEUW) P.O. Box 1980 Jinja

Email: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

SMS: +256-77-5453856 (Willem)

+256-75-9729256 NIEUW (Paul)

Website: www. kisoboka.nl

Giro: 1494.60.201 van Stichting KisoBOKa Boxmeer