| Nieuwsbrief 22 mei 2009 |
 |
 |
 |
|
NEGENDE Nieuwsbrief
Jinja, 22 mei 2009 Beste mensen,, Al weer bijna twee maanden geleden dat we onze laatste brief schreven en we hopen dat jullie af en toe nog eens op de website gekeken hebben. Er is weer van alles gebeurd maar het belangrijkste is dat we weer goed geland zijn en ons weer helemaal 'thuis' voelen. Paul heeft het de eerste weken kalm aan gedaan en is eigenlijk pas deze week voor het eerst hele dagen gaan werken. Het was ook niet zo simpel weer te beginnen. En er waren ook leuke dingen rond het huis te doen. We hebben er een tuin bijgemaakt en daar is veel geplant en gepoot. Er ontstaat nu een echte bananenplantage met 20 bomen en deze week hebben we pinda's en casava gepoot en ruim 30 kilo mais geoogst. Er is een grote kippenren bijgebouwd waar nu 20 kippen rondhuppelen en nu gaan we op zoek naar konijnen. De geiten doen het prima en Yong is weer in verwachting, dus in juni gezinsuitbreiding. We zijn druk bezig geweest met de inrichting van het voormalige atelier en zo vliegen de dagen voorbij. We hebben een goede bespreking gehad met ADSN (de club waar Paul voor werkt) om tot heldere afspraken te komen over wat ze wel en niet van ons mogen verwachten. Ook met de school een goed gesprek gehad omdat bleek dat we met het geld dat we hadden (o.a. van de kerstactie) nog wat meer konden doen dan verwacht. Deze week wordt het geheel geschilderd en we zijn nu aan het onderhandelen over de waterafvoer en het bouwern van watertanks. BOUW CRêCHE IN SOWETO GESTART Het was al maanden beloofd maar door ons verblijf in Nederland uitgesteld. De tweede week na onze terugkeer hebben we een vergadering gehad met de wijk, waar meer dan 60 mensen op af kwamen. Vooral vrouwen maar die hebben ook het meest profijt bij het initiatief. We hebben het bouwplan besproken en de voorwaarden die KisoBOKa stelt:
Aan alle voorwaarden werd voldaan en diezelfde week hebben we contact gehad met een aannemer. Ook met hem zijn duidelijke voorwaarden afgesproken o.m. dat hij zoveel mogelijk lokale mensen bij de bouw betrekt. Voor de bouw van de crêche hebben we een bijdrage gekregen van SOB (Stichting Ontwikkelingssamenwerking Boxmeer). Deze week is de bouw gestart en waar een paar dagen geleden nog mais stond rijst nu het skelet op van de crêche, die aan 90 kinderen een dagactviteit moet bieden. We hebben gehoord dat er wellicht zusters zijn die de crêche willen gaan ondersteunen en ook willen gebruiken voor gezondheidszorg en dat zou een prima uitbreiding zijn. De verwachting is dat de crêche in 3 weken gebruiksklaar is. Het betreft een semipermanent houten gebouw in een van de armste wijken van Jinja en deze voorziening sluit uitstekend aan bij andere initiatieven die KisoBOKa, samen met ADSN in deze wijk nam (o.a. leenfonds). De tweede dag van de bouw, bij het leggen van de fundering, hebben ze de waterleiding doorgesneden en dat heeft natuurlijk wel weer het nodige teweeg gebracht. Ook moesten we bewaking - voor de nacht - regelen, want anders zouden de bouwmaterialen gestolen worden. En gisteren kwamen ze met het plan dat er nu toch ook wel een wc bij moest en dat er een waterleiding moest komen. Kortom: we zijn er nog niet! Inmiddels heeft KisoBOKa het initiatief genomen voor een tweede crêche, want er zijn honderden kinderen die verloren rondlopen in deze wijk. Er is een aanvraag ingediend bij Rotary Maaskant en die willen met hun jaarlijkse fietstocht proberen hiervoor geld bij elkaar te krijgen. Graag roepen we onze KisoBOKa-achterban op aan deze tocht deel te nemen. De tocht vindt plaats op Vaderdag, 21 juni en start om 14.00 uur bij Riche in het centrum van Boxmeer. De kosten zijn € 25.00 maar daarvoor krijg je ook onderweg een hapje en een drankje. Kaarten zijn te bestellen bij Rotery-Maaskant, Ton Luckers 0485 - 57581 of per email: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . En als je het helemaal echt wilt doen, ga je fietsen in een KisoBOKa-tshirt, verkrijgbaar in de KisoBOKa-stand in de Weijer. ZEEFRUKKERIJ EN WERKPLAATS OPNIEUW IN ACTIE. Paul over zijn werk: "Het werk is weer hervat. Een beetje jammer te merken dat veel dingen hebben stil gelegen en je weer opnieuw moet beginnen. Maar ben inmiddels ook van de overtuiging dat je hier elke dag opnieuw begint en dat is geen ontmoediging maar een uitdaging met vele mogelijkheden. Daarom met alle vrolijkheid en goede moed begonnen met Ibrahim, mijn collega, de jongens op de straat te bezoeken. Jongens vanaf een jaar of 16 die op de straat hangen wachten op een “JOB” een beetje geld om wat te eten die dag. Ons werk is ze te overtuigen om naar het centrum te kopen en als groep vooruit te komen. Ze te overtuigen dat het snuiven van benzine of lijm alleen op korte termijn de zorgen doen verdwijnen maar op langere termijn ? Het zal ons wel enige tijd kosten om ze te motiveren om hun leven te veranderen. Je ziet hier dat veel mensen dus ook de jongeren van de straat denken hun leven in één klap te kunnen veranderen en kunnen verbeteren> Ze wachten op die ene kans maar er zijn weinigen die iets kunnen en willen opbouwen. Wachten op de good luck, een kans om een mzungu te kunnen belazeren of een goeie deal, een goede kraak of wat dan ook. Misschien ook wel door armoede sluipt deze cultuur in de mensen maar het is natuurlijk niet waar je verder mee kunt komen. Ook elkaar kunnen ze niet vertrouwen en dat biedt weinig mogelijkheden om iets op te kunnen bouwen. Maar we blijven proberen. Zo zijn we vorige week begonnen om 15 meiden een training te geven om te leren zeefdrukken en daarbij ben ik geholpen door Godfry, een van mijn eerste leerlingen voor de zeefdrukkerij. Uiteindelijk hoop ik een groep jongeren een kans te geven een bestaan op te kunnen bouwen. We hebben t-shirts gedrukt voor de fietsdag van de Rotary in Boxmeer en gaan nu drukken voor de markt hier in Jinja. Vandaag hebben we wat producten van de jongens hier op de markt gebracht. Auto’s van ijzerdraad en van een bevriende shop houder kregen we adviezen wat te maken om ook goed te kunnen verkopen. Met een aantal jongens gaan we producten maken om aan de lokale shops te kunnen verkopen. Zo krijgen de jongens wat inkomen maar belangrijker ze komen naar het centrum en hangen niet op straat. Op den duur willen we ook kijken om kamers te huren om de jongens ook ’s nachts van de straat te houden, maar dat is voor de toekomst. Het voetbalteam komt weer langzaam maar zeker op gang en we hopen dat we in juli een toernooi kunnen opzetten met de bezoekers die komen. Maar op dit moment bestaat het werk vooral uit pionieren en de straat op om jongens te ontmoeten en vertrouwen te winnen. Hiervoor heb je energie nodig en geloof in de dingen die je doet. De energie komt langzaam maar zeker terug. Laatste week wat geveld door een “running stomack” maar dat is goed nou. Ik heb de energie weer en vind het nog steeds en meer de moeite waard om die in de jongens te stoppen. Ik geloof dus ook nog steeds in de goede zaak en met de jongens te mogen optrekken. Het blijf leerzaam om hun leefwereld te leren kennen en vandaar uit de mogelijkheden te ontdekken om verder met ze te komen. Mijn kanker verdwijnt ook langzaam maar zeker uit mijn hoofd, uit mijn aandachtsveld. Maar goed: de scan in september moet uitwijzen of dat ook zo is. Ook daar in is het geloof goed en vertrouw ik op het engeltje wat samen met mij het werk hier doet. Mijn gezicht trekt wat bij en mijn oog doet het goed. Wat doof aan de rechter kant, maar dat heeft ook voordelen zo af en toe. In gezelschappen is het wel lastig. Maar goed als je de 50 nadert mag je wel wat ongemakken verwachten. Met enige blijmoedigheid aanvaard ik de ongemakken van mijn ziekte en blijf geloven in de goede afloop. VRIJWILLIGERS In de vorige brief hadden we de komst van 3 vrijwilligers aangekondigd en die zijn ook al vrij snel na onze terugkeer gearriveerd. Ze hebben een introductieprogramma van 2 weken gehad om zo een beetje zicht te krijgen op wat ze zouden kunnen gaan doen. Dat is voor een deel gelukt maar voor een deel bleek ook dat de verwachtingen soms wel wat anders lagen. Zeker omdat we zelf nog thuis moesten komen, Paul nog niet 100% zijn energie terug had en we nog wat andere zaken voor de kiezen kregen (auto!), hebben we na 3 weken moeten besluiten dat samen in huis wonen te veel spanning opriep. De meiden wonen nu bij Alba, een Italiaanse dame die een cateringschool runt en ze doen van daaruit hun werkjes, al of niet voor KisoBOKa. We zien ze, helaas, wat minder, maar we denken dat het een goede keuze is geweest die ons in ieder geval wat meer rust geeft. KONINGINNEDAG Samen met Hanneke, Judith en Eveline zijn we naar Kampala geweest om daar Koninginnedag te vieren. We hadden er echt naar uitgezien, maar door de toestanden in Nederland was het feest afgelast. Er werd wel drank geserveerd (Grolsch!) en lekkere Nederlandse hapjes (o.a haring, ertwensoep en kaas) en het was heel bijzonder zoveel Nederlanders (zeker 300) bij elkaar te zien, die hier, met zoveel verschillende motieven, in dit land zijn, Paul was er niet bij, die was op weg naar Murchisson Falls en zijn verhaal, maakte deze dag tot een onvergetelijke dag: " Dertig april reed ik met Peter, een Ugandees en vriend, naar Murchison Falls (wildpark in West Uganda) om een huur auto te brengen naar mensen die vast waren gelopen met onze auto die wij aan hun hadden uitgeleend. De reis liep voorspoedig en aan het eind van de dag waren we het park in gegaan. Vanaf de ingang van het park was het nog een 80 km te gaan tot het guesthouse waar we de mensen zouden treffen. Echter na een half uur rijden in het park raken we van de weg. De auto springt van de slechte weg met een iets te hoge snelheid en we belanden met een snelheid van 50 in de berm. De auto draait op zijn rechter zijde. Ik zeg tegen Peter die reed: " My god" en we draaien vanaf dat moment weer recht op. We komen bij van de schrik en klimmen uit de auto. De voorruit ligt eruit en ook het raam aan de zijkant. Peter valt trillend in mijn armen en zegt: "We are still a live" en wat is daar aan toe te voegen ? De 'normale westerse' zorg om de schade van de auto verdwijnt. Maar goed: er is geen netwerk-bereik en we kunnen dus de anwb niet bellen. Het lukt ons om de auto uit de greppel te krijgen met behulp van de 4wheeldrive en enkele stenen, maar de wielen vóór zijn geblokkeerd door de bumper en we moeten wachten op een toevallige auto die na een uur komt en ons op weg zet. Inmiddels lek gestoken door de tse tse vliegen (slaapziekte) gaan we met een vaartje van 30 km op weg en nog 40 km te gaan in de middle of nowhere. Peter stopt ineens en dan zie ik ook een kudde van een stuk of 50 buffels de weg over steken. Even oppassen dus. Om een uur of 8 bereiken we het guesthouse en moeten we de mensen daar teleurstellen omdat de auto kapot is. De volgende 2 dagen hangen we rond in de garage om onze auto te maken. Met 6 man hangen ze uren boven de auto en de hele cilinderkop wordt vervangen. Ik maak nog iets mee van het park als ik naar de rivier loop, de Nijl, en aan de overkant een kudde olifanten zie. Schrale troost voor de hele toestand. Peter rijdt op zaterdag om 4.00 in de morgen naar Masindi om de politie te ontlopen. We hadden niet de gelegenheid om het ongeluk te melden. Ik blijf nog tot 15.00 in de garage als eindelijk de auto goed gekeurd wordt om aan te rijden. Ik vraag een monteur me uit het park te rijden als garantie maar ook omdat ik de schrik nog in de benen heb en niet opnieuw in de greppel wil raken. We raken veilig in Masindi met enige schrik omdat de monteur met 80 km door het park scheurt. Maar goed we arriveren weer veilig. De volgende dag rijd ik met Peter naar Kampala waar hij een nieuwe ruit koopt voor de leen auto. Daarna rijd ik naar Jinja en Peter terug naar Masindi. Ach, een avontuur rijker en een hoop geld minder: but still a live XPLOREREIS Inmiddels zijn we op zoek naar een nieuwe auto want binnenkort komt de groep jongeren en dan willen we toch niet ergens vast komen te zitten. We hebben de indruk dat de groep goed gemotiveerd is en ook met de instituten hier hebben we goed overleg over het programma. Voor hen is het heel ongewoon om zo iets van te voren te plannen. Ze gaan pas echt bewegen als de jongeren er zijn en dat maakt het ook wel weer spannend. Ook spannend of we alles wel geregeld krijgen. o.a. de computerschool. Dankzij de oproep in de vorige brief en de brief van het bestuur heeft de actie bij United Thoughts nu € 145 + € 205 opgeleverd, maar stemmen kan nog steeds. Ook is het project aangemeld bij DE WERELD VAN MORGEN, een initiatief van ASN-bank. Dus ga naar hun website en stem! Klik hier voor de website. We komen in ieder geval vanaf half september naar Nederland en we hopen de meesten van jullie dan toch wel weer even te zien. Heel veel groeten, ook van Castor en Pollux en een lieve groet, Paul en Willem Post naar: P.O. Box 673 Jinja Email naar: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. SMS naar: +31775453856 (W) of +31775453857 (P) Financiele bijdrage naar: 1494.60.21 van Stichting KisoBOKa Boxmeer |