|
BEGELEIDER SAMENGROEP IN KAMPALA OVERLEDEN
Zoals jullie weten, is sinds 2 weken een groep van SAMEN (Salsiaanse Missie en Nederland) hier te gast. Samen met pater Harrie Kanters, hebben we 25 jaar geleden deze organisatie opgericht en honderden jongeren hebben via SAMEN kennisgemaakt met projecten in Afrika, India en Latijns Amerika. Het was een voorstel van Harrie het jubileum te vieren met een groepsreis naar ons. Hij was hier in januari om samen met een van de begeleiders, de reis voor te bereiden. Hij kwam zelf mee als coordinator, maar verheugde zich op een rustig verblijf bij ons. Met een goede vriend, Andre Raaijmakers logeerde hij de afgelopen weken bij ons en maakte op afstand het gebeuren van de groep mee. Vorige week voelde hij zich niet erg lekker en om het zekere voor het onzekere te nemen, hebben we hem naar de dokter gebracht, waar hij medicijnen kreeg. Vrijdag nam hij weer aan een excursie deel en hij voelde zich redelijk goed maar moe. Zaterdagmorgen kreeg hij krampaanvallen en besloten we hem te laten opnemen in een plaatselijke kliniek, waar ze niet zo snel iets specifieks konden ontdekken. Hij bleef die nacht in de kliniek en Paul bleef bij hem slapen. Een hele onrustige nacht en de volgende morgen was de diagnose dat 'er toch iets met zijn hart zou zijn'. We besloten dat hij onmiddellijk per ambulance naar het Internationaal Ziekenhuis in Kampala zou moeten, waar hij die zondag om 14.00 uur aankwam en er diverse onderzoeken plaatsvonden. Diezelfde avond verlaagde zijn hartslag onder de 20 en werd hij opgenomen op de Intensive Care. Die nacht viel zijn hart stil, maar het is gelukt hem te reanimeren. Om 6 uur opnieuw een hartstilstand en een nieuwe poging tot reanimatie. Helaas.
Maandagmorgen om 07.30 uur is onze goede vriend Harrie in het ziekenhuis in Kampala overleden. Hij was 78 jaar!
Een van de groepsbegeleiders was gisteren met hem meegegaan en wij hebben geprobeerd de groep op te vangen en voor te bereiden op de ernst van de situatie. Maandagmorgen heel vroeg, is ook de tweede begeleider naar Kampala vertrokken, maar hij kwam aan toen Harrie al overleden was.
De ontreddering in de groep is groot, maar de ontreddering in Salesiaanse kringen in Nederland moet nog groter zijn. Harrie was de grote spil van SAMEN, maar ook van vele projecten met name in Amsterdam in het drugspastoraat, in de opvang van straatkinderen, van buitenlandse medeburgers en een levendige multiculturele communiteit.
We hebben maandagmorgen de groep, vanuit de verschillende projecten weer bij elkaar gebracht en samen gehuild en geprobeerd een beeld te krijgen van wat er nu gaat gebeuren. Er is nog veel onzekerheid. Rianne en Ludo zijn nog in Kampala om zijn terugkeer naar Nederland te regelen. Door allerlei regelgeving kan dat wel 5 - 10 dagen duren. Een aantal leden van de groep wil snel naar huis om hun verdriet met familie en vrienden te delen; anderen willen hier blijven 'om het ideaal van Harrie af te maken'. De een wil zeker bij de begrafenis zijn, de ander heeft die behoefte minder. We hebben een rustdag ingelast om iedereen bij te laten komen en haar/zijn gedachtes te ordenen. De hele groep verbleef een paar dagen bij ons thuis.
We hebben een hele goede vriend verloren. Persoonlijk kende ik Harrie van 1971 toen ik begon als jeugdwerkadviseur in Rijswijk. Ik heb in zijn Begeleidingsgroep gezeten toen hij 'Jongeren op Weg' in Assel ging starten, ben 10 jaar voorzitter geweest van SAMEN en we hebben vele weekenden (ook nog met mijn Moeder) in Assel doorgebracht. We hebben samen - met Paul - 4 groepsreizen begeleid en Harrie stond aan de wieg van 'Missie en Jongeren'. We hebben samen het eerste Wereldfestival in Gemert georganiseerd (bgv de 100ste sterfdag van Don Bosco) en we hebben veel plezier en pijn samen gedeeld. We hebben de afgelopen weken vele herinneringen opgehaald aan deze activiteiten en we waren nog lang niet uitgepraat.
Nu moeten we onze energie verdelen over ons eigen verdriet, de zorg voor de groep en de opvang van de projecten waar de jongeren verbleven. Ondertussen is er ook nog een familie te gast en deze week, komen er nog 3 gasten bij.
We laveren tussen handelen en laten gebeuren en alles is opeens anders: Harrie is er niet meer maar zijn geest is er des te sterker. We hopen dat die ons de kracht geeft de komende dagen en weken te werken in de geest van Don Bosco, die ook zeker een van de inspiratoren is van ons werken hier met jonge mensen: 'Laat ze groeien in vrijheid, verantwoordelijkheid, verbondenheid en zingeving,' is een van zijn beroemde pedagogische uitspraken. Harrie wist hoe dat moest. Wij proberen het ook: KISOBOKA.
Inmiddels hebben alle groepsleden - op een na - besloten hier te blijven en de reis af e maken.
Dinsdag hebben we met een paar deelnemers Harrie bezocht in het mortuarium in Kampala en bij terugkeer een mooie herdenkingsdienst gehouden. Daarbij waren ook veel vertegenwoordigers van de projecten aanwezig. Pater Gerard Picavet ging voor in deze dienst en we hebben verdriet en pijn gedeeld. Voor de meeste jongeren was dit een goed afscheid van Harrie en voegt de begrafenis van Harrie in Amsterdam naar niet veel meer aan toe. We denken dat Harrie ook absoluut gewild zou hebben dat we zijn reis zouden voortzetten.
Alle jongeren zijn inmiddels weer op de projcten en er is weer rust in het KsoBOKahuis.
Voor meer informatie en het vervolg: www.commissiesamen.nl
|
Actueel
